سلام
با نام و یاد خداوند
می خوام بحث کوچولویی در مورد یک موضوع مهم و اساسی در حرکت زندگی را بیان کنم . جا دارد که در اینجا از محبوب یاد کنم ، زیرا پس از اینکه خودم به این موضوع آگاهی پیدا کردم اولین بار برای او این جمله را نوشتم و او را آگاهی دادم .
و چندی پیش نیز در یکی از وبلاگها برای دوستی نوشتم و ایشان در قسمت نظرات گفته بودند که بیشتر توضیح بدهم .
« همیشه به دنبال حقیقت باشید ، نه درگیر واقعیت »
تفاوت بین حقیقت و واقعیت و تعریف هر کدام ، مهمترین چیزی بود که تقریبا یک سال پیش زندگی منو متحول و مسیرم را عوض کرد . حقیقت یعنی چی ؟ واقعیت یعنی چی ؟
واقعیت : یعنی تعریف هر کدام از ما از قوانین ، معناها ، ارزشها ، تعریف ها و ... به سمت منفعت خودمان . یعنی ما می توانیم طوری از یک موضوع برداشت کنیم که توسط آن برداشت به ما (به هر شکلی) نفع برساند . در نتیجه واقعیت چیزی است قابل تغییر .
حقیقت : یعنی تعریفی که خداوند پس از خلقت از هر چیزی ارائه کرد و میزان ارزشی که به هر چیزی داد . حقیقت از روز ازل به یک شکل بوده ، هست و تا ابد هم خواهد بود و کسی قادر به تغییر آن نیست .
مشکل آدم های امروز اینه که بیشتر اوقات خودشان می فهمند که راه درست و حق کدام است اما به دلیل اینکه نمی توانند (یا نمی خواهند) از متعلقاتی جدا شوند با هزاران دلیل و برهان و بیشتر بهانه ، حق را زیر پا می گذارند .
هر کدام از ما در تک تک لحظات زندگی مان در حین گرفتن تصمیمی هستیم . در لحظه ی فکر کردن ، صحبت کردن ، شنیدن ، عمل کردن و ... ؛ و چه عالی که همیشه بر طریق حق باشیم . به قولی : همیشه با حق باش تا حق همیشه با تو باشد . مصداق فوق العاده ی حقیقت و واقعیات ، حضرت امام حسین (ع) بود که حاضر نشد تحت هیچ شرایطی از حقیقت به واقعیت تغییر موضع دهد ، و ببینید ارزش این کار چقدر زیاد است که ایشان تمام اصحاب و فرزندان و عزیزان و حتی خودشان را نیز در این راه فدا کردند . خود خداوند در قرآن ما را به روشنی به سمت حقیقت فرا خوانده . سوره ی العصر :
قسم به عصر (1) همانا انسان در زیان است (2) مگر کسانی که ایمان آورده و عمل نیک انجام دادند و یکدیگر را سفارش کردند به حق (بدرستی) و سفارش کردند به صبر و شکیبایی (3)
شما را به خدا اگر کمی دقت کنی می بینی همه چیز کاملا روشن است . آیا مصداق این سوره را در جامعه ی کنونی خودمان نمی بینید !؟ چند درصد را می شناسید که طبق این سوره ، زیانکار هستند !؟؟
در این سوره ، بسیار زیبا مراحل به ترتیب آمده اند . یعنی برای اینکه زیانکار نباشیم ، ابتدا باید به خداوند یکتا ایمان داشته باشیم ؛ سپس ایمانمان را عملی کنیم و اعمال نیک و شایسته انجام دهیم ؛ سپس حقیقت گرا شویم و دیگران را نیز به این سمت سفارش کنیم ( و چون خیلی ها نمی پذیرند سخن حق را ) در مقابل آنان صبور و شکیبا باشیم .
امان از این عقل منفعت طلب مادی که در پشت پرده ای به نام عقلانیت چه ها که بر سر آدمهای این زمانه نیاورده و نمی آورد ... .
امیدوارم توانسته باشم تا حدی حق مطلب را ادا کنم . یا حق . موفق باشید .
هستی آهنگهای بسیار دارد . پرده های بیشمار . آواهایی که باید شنید و نوا هایی که باید شناخت . باید به ضرب آهنگ آن پی برد و به رمز های جاودانه اش دل سپرد .
نشانه ها چشم به راهند تا انسان فرا خوانده شود ، به دور دست نظر دوزد و خود را آماده کند ، با تمام وجود ، مهیا و مجهز ، برای رفتن ، برای گام نهادن در راه و بیراه ، برای گریختن از بیم ها ، دلشوره ها و ترسها ، تردیدها ، برای فرو رفتن و فرا رفتن ، عبور از مرزها و گذر از بی نهایت به اقلیم پر رنگ رویا . به سر زمین مکاشفه ها ، به دیار دریافت ها ، به سوی فهمی عمیق تر و هدایت جهان به سوی هر آنچه که می خواهی . کوشش بسیار برای دانستن یک راز . کلیدی برای دستیابی به همه چیز .
هر کس مرکز جهان خویشتن است . نقطه ی تؤامان آغازها و پایان ها . او ارزشهای خود را بنا می نهد و هویت خویش را شکل می دهد . آیا ما پدید آورندگان شرایطیم و یا خود پدیده ایم بر آمده از آن ؟؟ مرزهای اختیار ما کجاست ؟ و دستهایمان در کدامین وادی از نیرو عاری می شوند ؟
در دنیای روابط تاریک . در جهان چراغ های خاموش ، در وادی متروک انسانهای تنها با مناسباتی مخدوش . چه کسی می خواهد در فرد گرایی خود فرو رویم ؟ در دنیای ذهنیات شناور بمانیم ؟ و جهان درون را به معیاری تردید ناپذیر مبدل نماییم ؟ و اینجاست که انسان جستجوگری در مسیر شدن پدید می آید ...
